yobaz.net

Bir tartışmanın uzaktan seyircisi olarak izlerken birden burada yazmak geldi içimden..

Bazen öyle kaptırıyoruz ki.. İnanılmaz boyutlara geçiveriyoruz..

Tanımadığımız, görmediğimiz, bilmediğimiz insanlar hakkında öyle atıp tutuyoruz ki.. Monütör arkasında ya da gerçek hayatta kendimizi kahraman sanarken o insanları yerden yere vurmayı görev biliyoruz..

Ya da en basidi sallıyoruz küfürü.. Kendimizi rahatlatıyoruz. Karşımızdaki insanı anlamak, empati kurmak onun baktığı pencereden görmeyi çabalamak zor geliyor bizlere. İnatçı keçi gibi onun bizi anlamasını bekliyoruz.. Biz onu hiç anlayamamışken

Arkadaşlıklarda, dostluklarda evliliklerde bile bu gerçek hep sırıtıyor yüzümüze..

Biraz da karşımızdaki insanı anlamamakta cok mu inatcıyız..

İnsanları çok çabuk mu etiketliyoruz yoksa..

İflas olmaz, yalancı, düzenban, şucu, bucu...

İki yüzlü.. Münafık..

Sapık

Gerçekten çok mu gaddarız biz?